In mijn bijdrage over het boekje Vrijheid door het Evangelie van Wilhelm Busch kwam naar voren dat deze predikant het als Gods leiding zag dat hij in aanraking kwam met de geschriften van negentiende-eeuwse predikant Gottfried Daniël Krummacher (1774-1837). Hij werd zeer geraakt door de preken van Gottfried Daniël Krummacher over de worsteling van God met Jacob aan de Jabbok.
Zelf ontving ik van de belijdeniscatechisanten van de Hervormde Gemeente van Zwartebroek-Terschuur in 1986 een herdruk van de negentiende-eeuwse Nederlandse vertaling van deze bundel preken. De afgelopen weken las ik die preken opnieuw. De preken worden naar de gewoonte van die tijd leereden genoemd. Als het goed wordt trouwens in elke preek de gezonde leer, de leer van de waarheid die naar godzaligheid is, ontvouwd (vgl. Titus 1:1). Dan is in deze preken zeker het geval. Evenals Busch werd ik bij het lezen ervan er opnieuw door geraakt.
Ik geef een passage door uit de zes leerrede, de preek over de woorden dat de Man met Wie Jacob worstel naar zijn naam vraagt (Gen. 32:17):
‘Dat is waarachtig: wil men de naam Jezus leren verstaan, het geschiedt op geen andere weg dat men eerst zijn eigen naam zondaar, juist ziet. Hoe vollediger wij die laten gelden, des temeer zal ook de naam Jezus bij ons gelden, die alleen zondaar zalig maakt (…) Hoe dieper zich iemand alo als een zondaar voelt en erken, des te meer grond heeft hij om te vertrouwen dat Jezus hem van alle zonden en ellende zal verlossen.
Hoe troostvol is de van de goddeloze, want God rechtvaardigt alleen degenen die zich als zondaar voor Hem erkennen; die van de verlorenen, want Jezus zoekt zulken; die der ellendigen, want Hij leidt hen in de paden van het recht; die van de bedroefden van geest, want hij vertroost zulken; die van de gevangenen, want Hij maakt ze vrij. In één woord, kunnen wij bij al onze veroordelende namen Jezus gelovig omvatten, dan worden als die afzichtelijke namen in louter bemoedigingen herschapen.’
Dr. P. de Vries - artikelen en opinie 