Een lezer van mijn weblog stuurde mij de volgende overwegingen waarin hij aangeeft hoezeer in onze samenleving – en helaas ook meer dan eens in de kerken – de betekenis van woorden heel anders ingevuld wordt dan de Bijbel dat doet.
*
Liefde wordt een romantisch gevoel, een hartstochtelijk gebeuren, in plaats van een keuze en plicht om het beste voor de ander te zoeken vanuit Gods liefde tot iemands ziel.
*
Hoop wordt iets vaags, we hopen dat iemand zalig wordt. In plaats van zalig te worden in hope des eeuwigen levens. Een vaste, gegronde hoop. Deze term wordt overigens in kerkelijke kring nogal eens misverstaan.
*
Geloof wordt iets wat losstaat van het verstand. We geloven de dingen die we niet kunnen weten of natuurwetenschappelijk bewijzen. Terwijl we geloven op grond van wat we weten. Daarom is onwetendheid zonde.
*
Barmhartigheid is synoniem voor bijvoorbeeld een zachte dood, euthanasie. Terwijl barmhartigheid nu juist is om iemand tot het einde toe nabij te zijn.
*
Zonde is iets als kans gemist, terwijl het opstand tegen God betekent.
*
Vrijheid is om te doen wat in je opkomt, terwijl christelijke vrijheid je juist bevrijdt van wat primair in je opkomt en je in staat stelt te leven in vrijheid om God te kunnen volgen en Zijn wil te doen.
*
Zachtmoedigheid wordt misverstaan alsof je een zacht karakter hebt en je nergens moeilijk over doet, terwijl de Bijbel zegt dat het mensen zijn die nederig zijn en niet geven om eigen eer, maar wel om Gods eer en Zijn geboden.
*
De regenboog is een teken van inclusiviteit, terwijl het juist wijst op de trouw aan mensen en dieren ondanks dat we een verdorven hart hebben.
*
Aan het slot gaf de lezer van mijn weblog nog aan dat de kerk nogal eens wordt afgemeten aan een wereldse invulling van deze begrippen. Hij mailde mij: ‘Men kan sommige begrippen alleen uit ervaring kennen. Zelf heb ik het begrip christelijke vrijheid lange tijd niet verstaan, ik vond de geboden juist strijden met vrijheid. Maar nu ik de zonde en haar macht heb leren kennen zie ik dat anders.’
Deze laatste opmerking sluit aan bij wat Newton meer dan eens betuigde over de boodschap van Gods genade. Het is louter genade dat God ons trekt uit de duisternis tot Zijn wonderbare licht. Dat het niet alleen genade is maar ook genade blijft, leren we verstaan als wij er meer en meer achter komen dat wij hier op aarde blijvend tegen onszelf hebben te strijden. We komen alleen thuis, omdat de HEERE het werk dat Zijn hand begon nooit opgeeft. Dan blijft er alleen verwondering over.
Dr. P. de Vries - artikelen en opinie 