Hoe brengen we de dag des Heeren door?

De nieuwtestamentische naam voor de eerste dag van de week is de dag des Heeren. Op de eerste dag van de week stond Jezus Christus, de Heere en Koning van Zijn Kerk op uit de doden. Daarom werd reeds in de tijd van de apostelen de eerste dag van de week de dag van samen­komst. Oorspronkelijk was wellicht de christelijke samenkomst op zaterdagavond, omdat naar Joodse rekening de nieuwe dag zes uur ’s avonds begint. De dag van samenkomst moet en mag ook een rustdag zijn. Dat is goed voor het lichaam en vooral ook voor de ziel.

Met de regering van Constantijn de Grote, de eerste Romeinse keizer die de christenen vrijheid van godsdienst en zich op zijn sterfbed liet dopen, werden zondagswetten ingevoerd. De over­heid ging het houden van de rustdag bevorderen. Dat is eeuwenlang in Europa zo geweest. Zo in Groot-Brittannië als Nederland is de wijze van zondagsheiliging sterk gestempeld door de puriteinse zienswijze op de zondag. Vooral in de negentiende en begin twintigste eeuw was de Neder­landse wetgeving in het algemeen en ook de zondagswetgeving zeer gestempeld door christelijke normen en waarden. De laatste decennia was er op dit punt een snelle afbraak.

Al bevorderd de overheid de eerste dag van de week als rustdag niet of nauwelijks meer, laten wij als christenen de rustdag wel houden. De eerste dag van de week werd door de puriteinen de marktdag van de ziel genoemd. Het is een dag om te worden verzadigd met het brood van het leven. Hoe vul je de zondag? Als wij weten dat wij onder de verkondiging van het Woord Christus Zelf mogen ontmoeten, spreekt het vanzelf dat wij aanwezig zijn als het Woord wordt verkondigd. Kunnen we echt niet opgaan, dan luisteren we thuis via kerktelefoon of internet mee.

Laten wij als echtpaar of gezin ook napraten over de preek. Het is een goede zaak als kinderen een schrift of aantekeningenboekje meenemen naar de kerk en wat aan tekeningen maken. Zondagavond is zeer geschikt om met het gezin een aantal psalmen en gezangen met elkaar te zingen. Wie de zondag heiligt, heeft ook tijd om eens een goed boek te lezen of aan persoonlijk Bijbelonderzoek  te doen. Dit is zeker: wie de Heere Jezus liefheeft, heeft ook Zijn dag lief.

Heel belangrijk is om kinderen te leren dat de eerste dag van de week een bijzondere dag is. Een dag waarop we naar de kerk mogen gaan. Bewust gebruik ik het woord ‘mogen’.  Als  het goed is, is kerkgang een gewoonte, maar dan wel een heilige gewoonte. Een zaak waarnaar we uitzien en die ons vreugde geeft. Ooit zei ik tegen een gemeentelid van vier jaar die bij haar oma was dat ik haar elke zondagmorgen in de kerk zag.

Een ander kleindochtertje die ook bij haar oma was, maar tot een andere kerkelijke gemeente behoorde, stapte naar mij toe en zei: ‘Ik mag ook al naar de kerk.’ Ik vroeg haar hoe oud ze was.  Ze bleek drie te zijn. Ik heb haar gezegd dat ik hoopte dat zij altijd zo zou blijven verwoorden: ‘Ik mag naar de kerk.’ In de kerk horen we namelijk een wel heel bijzondere boodschap: ‘God zoekt verloren mensen. Hij heeft Zijn Zoon naar deze wereld gezonden om zondaren zalig te maken.’ Als deze boodschap ons hart treffen, leren we een vreugde kennen die elke andere vorm van vreugde ver overtreft en de wereld ons nooit kan geven.

De eerste dag van de week is een dag om onze kinderen als zij nog klein zijn voor te lezen. Iets oudere kinderen vinden het vaak ook nog fijn. Laten ouders hun kinderen tot het lezen van goede boeken stimuleren. Die zijn er voor elke leeftijdsfase. Boeken met een boodschap. Ik vind het eerlijk gezegd heel verdrietig als kinderen van de gemeente, gedoopte kinderen, op de eerste dag van de week met een Donald Duck voor hun neus zitten. Wij kunnen het hart van onze kinderen niet in brand zetten. We hebben wel de roeping Christus hen heel dichtbij te brengen. Deze zaken behoren er allemaal. Hoe meer onze kinderen de vanzelfsprekendheid ervan voor ons aanvoelen, hoe meer zij, zeker als zij nog klein

Zelf ben ik erbij opgevoed om zondag zo min mogelijk de telefoon te gebruiken. Ik ben daarin (en ook in andere zaken) in de lijn van mijn opvoeding gebleven. Gaat dan de telefoon, dan pleegt het meestal een ernstig bericht te zijn. Nu lijkt het mij niet verkeerd om op zondag iemand te bellen of te laten bellen die erg eenzaam is, maar wie verder de telefoon ongebruik laat heeft rust. Die houding bepleit ik met betrekking tot digitale media. Het is goed om dan geen twitter-berichten te sturen en het appen tot een minimum te beperken. Dan gaat het niet om wetticisme maar om de rustdag echt rustdag te laten zijn.

Wie eenmaal is van de waarde van een strikte maar ook blijde zondags­viering heeft geproefd, gaat beseffen wat een voorrecht de rustdag is voor het lichaam maar vooral voor de ziel. Dan mag bemerkt worden dat God ons juist op de rustdag als marktdag van de ziel zegeningen schenkt waarvoor we niets hoeven te betalen. Jezus Christus, de Heere van de sabbat, heeft voldaan. Zalig zijn we als we uit Hem leven. Dan is het ook geen opgave om voor Hem te leven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s