Ik geef waarschuwende woorden van Ryle door die te vinden zijn in zijn boekje Waarschuwingen aan de kerken: ‘Ik heb vaak zorgen over hen die het Evangelie regelmatig horen Ik vrees dat u zo bekend kan zijn met de klank van de leerstellingen ervan dat u ongevoelig en dood bent voor de kracht van het Evangelie. Ik vrees dat uw godsdienst uit niets meer bestaat dan wat vaag gepraat over eigen verdorvenheid en verlorenheid en wat sentimentele uitdrukkingen over Christus, terwijl het praktische strijden aan de zijde van Christus wordt nagelaten.’
Hoe Ryle positief over het christen-zijn dacht blijkt uit het volgende citaat waarin hij ingaat op de tekst: ‘Een iegelijk, die gelooft, dat Jezus is de Christus, die is uit God geboren.’ (1 Johannes 5 vers 1). Hij geeft dat de volgende uitleg: ‘Ik bedoel daarmee niet een algemeen en vaag soort geloof dat Jezus ooit geleefd heeft op de aarde en gestorven is, een soort geloof dat zelfs de duivelen bezitten. Ik bedoel daarentegen dat gevoel dat over de mens komt, wanneer hij werkelijk overtuigd is van zijn eigen schuld en verdorvenheid en zo leert zien dat alleen Christus zijn Zaligmaker kan zijn, wanneer hij ervan overtuigd raakt dat hij op reis is naar de rampzaligheid en een gerechtigheid nodig heeft die beter is dan degene die hij zelf bezit, en daarom met vreugde die gerechtigheid omhelst die Christus schenkt aan allen die in Hem geloven. Hij die dit geloof verkregen heeft, ontdekt een geschiktheid en troost in de leer dat Christus gekruisigd is voor zondaren, die hij tevoren nimmer kende. Hij is niet langer beschaamd om te belijden dat hij in zichzelf arm, jammerlijk, blind en naakt is en dat hij Christus omhelst heeft als de enige hoop van zijn zaligheid.’
Dr. P. de Vries - artikelen en opinie 