Aanvaardt God ons zoals we zijn of verzoent God vijanden met Zichzelf?

De enige Parel in Gods hand

Als het gaat om de Bijbelse boodschap hoor ik tegenwoordig steeds meer mensen beweren dat de kern daarvan is dat ieder mens waardevol is in Gods ogen en God ieder mens aanvaardt zoals hij is. Echter, voor deze boodschap heb je de Bijbel in ieder geval niet nodig. Ook mensen die niets hebben met het christelijk geloof zullen hier geen moeite mee hebben. Ook het bestaan  van God Zelf is met zo’n boodschap overbodig. We kunnen simpel zeggen dat wij waardevol zijn en elkaar moeten aan-vaarden zoals wij zijn.

Als deze boodschap aansluit bij het christelijke geloof, dan is dat niet het geloof van de kerk der eeuwen maar van de vrijzinnigheid. Een geloof dat geen weet heeft van de realiteit van de erfzonde, van de noodzaak en kracht van het verzoenend werk van de Heere Jezus Christus en van de ver-nieuwende werking van de Heilige Geest.

De Bijbel zegt ons dat God de mens schiep naar Zijn beeld en gelijkenis. Hij gaf de mens kwaliteiten en begaafdheden. Ook na de zondeval blijft dat waar. Echter, de diepste kern van het beeld van God is met de zondeval verloren gaan, namelijk dat wij ons in daden, woorden en gedachten op God onze Schepper als het hoogste goed richten en  vrijwillig en  van harte Hem en Zijn bevelen, liefhebben.

God aanvaardt gevallen mensen – en dat zijn wij van huis uit allemaal – volgens de Bijbel nu juist niet zoals ze zijn. Wat dat wel het geval dan was de zending van Zijn Zoon naar deze wereld en de uitstorting van Zijn Geest volstrekt overbodige moeite. Echter, ieder mens – wie hij ook is –  heeft verzoening met God, wedergeboorte en bekering nodig.

Sinds de zondeval is de mens allesbehalve een parel in Gods hand. Er is maar er Een van Wie wat dat kunnen zeggen en dat is de Heere Jezus Christus, de Parel van grote waarde. Hij kwam naar deze wereld om verloren zondaren te zoeken en zalig te  maken. Alleen van Hem kunnen wij zeggen dat Hij een Parel in Gods hand zijn. De verst gevorderde heilige moet nog uitroepen: ‘Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen uit het lichaam van deze dood?’’ (Rom. 7:24).

*

Christus verlost van de toekomende toorn

Als wij oog krijgen niet alleen voor het feit dat wij Jezus als Middelaar en Zaligmaker nodig hebben maar ook van harte tevreden zijn met Gods weg van verzoening in en door Hem, zien we dat alle godsdienst die wij tot dusver bezaten geen enkele waard had en verliest de wereld met al haar lusten en begeerlijkheden voor ons haar aantrekkingskracht. Wij hebben namelijk oog gekregen voor de onnaspeurlijke rijkdom en schoonheid van de Heere Jezus Christus Die wij als Verlosser en Zalig-maker hebben leren kennen.

Ook na de zondeval laat God de zon opgaan en houding zaaiing en oogst niet op. God laat de zon opgaan niet alleen over rechtvaardigen maar ook over onrechtvaardigen. God geeft mensen die Hem niet kennen als het hoogste goed toch gaven en zegeningen, maar Zijn bedoeling daarmee is wel dat zich tot Hem bekeren en leven. De manier waarop God Zelf met mensen omgaat met mensen die Hem niet echt kennen, is een voorbeeld hoe christenen met andersdenkende moeten omgaan. Een helder Bijbelse getuigenis en een levenswandel gestempeld door wat God van ons vraagt, moet samengaan met vriendelijkheid en hulpvaardigheid.

Tot aan zijn of haar stervensuur krijgt ieder mens persoonlijk van God de tijd om Hem te zoeken en zich tot Hem te bekeren. Voor de mensheid als geheel geldt dit tot aan de wederkomst van de Heere Jezus Christus. Daarna is de tijd van genade voorbij. Wie in dit leven vrede vond met God door het bloed van Christus en daarom Christus leerden navolgen, zal zich eeuwig in God en in Gods nabijheid mogen verheugen. Is dat niet het geval, dan is de bestemming van de mens eeuwig onder Gods toorn te  vergaan.

Dat God de zon laat opgaan over rechtvaardigen en onrechtvaardigen, sluit niet uit dat Zijn toorn op ieder mens rust. Dat verandert pas als een mens deel krijgt aan de verzoening met God door Christus. De eerste hoofdstukken van de brief aan de Romeinen zijn in dit verband heel belangrijk. Niet voor niets zeiden de reformatoren dat de brief aan de Romeinen de sleutel is tot het verstaan van de hele Bijbel. Daar lezen dat heel de wereld onder Gods oordeel is,  maar ook dat zonder dat Hij dat verplicht was of mensen daarom vroegen Zijn Zoon zond om Zijn toorn over de zonde weg te nemen. Christus verlost van de toekomende toorn die wij allemaal hebben  verdiend. Dat is het wonder van het Evangelie.

*

Orthodoxie van het hart

Wie echt een christen is beaamt niet alleen deze boodschap maar ze zet ook zijn hart helemaal in brand. Aan het begin van de negentiende eeuw bezocht de Schotse zakenman Robert Haldane Genève, de stad waar Calvijn in de zestiende eeuw als reformator had gewerkt. Hij constateerde dat de boodschap die Calvijn daar destijds had gebracht in de verste verte niet meer klonk in de kerken van Genève. Over de  verlorenheid en zondigheid van de mens werd gezwegen. Jezus werd niet als Zaligmaker en Middelaar verkondigd, maar als Voorbeeld aangeprezen. Daar liet men het bij.

Op de kamer van zijn hotel ging Haldane met een aantal theologiestudenten de brief aan de Romeinen uitleggen. Zijn Frans was gebrekkig, maar de studenten konden hem volgen. Een van de studenten die aan deze Bijbelstudie meedeed was Merle d’Aubigné. Toen Haldane bezig was met de bespreking van Romeinen 3, riep D’Aubigné op een gegeven moment: ‘Nu zie ik dat de leer van de erfzonde in de Bijbel staat.’ Hierop antwoordde Haldane: ‘Dat verblijdt mij, maar ik heb ook een vraag: voel je de waarheid ervan ook in je hart.’

Het ging het Haldane om dat de waarheden van de erfzonde en verzoening door het voldoenend bloed van Christus niet slechts met het verstand werden beleden maar het hart ook raakten. Dat zij gevoeld werden. Het optreden van Haldane is de aanleiding geweest tot het ontstaan van het Reveil. Kenmerkend voor het Reveil is wat zij zelf de orthodoxie van het hart noemden. Op die manier en niet anders  moet elke christen orthodox zijn.

*

De kern van het christelijke geloof. God zoekt verloren mensen

De kern van het christelijk geloof is dat Jezus Christus als God Die mens werd, plaatsvervangend aan het kruis stierf. Dat Hij daarom ook de dood die het gevolg is van de zonde, na drie dagen in het graf te hebben gelegen, overwon. Hij is veertig dagen daarna naar de hemel gegaan en daar vandaan regeert Hij over heel de wereld. Hijzelf houdt Zijn kerk en gemeente in stand.

Een oudere generatie brengt het Evangelie van Gods genade voor zondaren die onder Gods toorn liggen tot een jongere generatie. God Zelf zorgt ervoor dat het harten raakt. Dat kunnen mensen nooit bewerken. Telkens weer gebeurt dat. Meer dan eens al op heel jonge leeftijd. God zorgt er ook voor dat  mensen die van huis nooit van Zijn Woord hebben gehoord, ermee in contact komen. En meer dan dat. Er ook door worden geraakt.

We horen meer dan eens zeggen: God bestaat niet. Feitelijk geldt die van die god die ons aanvaard zoals we zijn. Dat is niet de levende god en het alleen een god die bestaat in de gedachten van mensen. De levende God is liefdevol en heilig. Toen de profeet Jesaja zelfs maar iets van Zijn heerlijkheid zag, riep hij uit: ‘Wee mij ik verga.’ Dat gebeurde niet, omdat hij verzoening en vergeving ontving.

De boodschap van het Evangelie is de boodschap van redding van de toekomende toorn. Van vergeving van zonden. Onze zondige daden, zondige woorden en zondige gedachten en gevoelens, ons gehele zondige bestaan. Trouwens al het gaat om zonde, gaat het niet alleen om datgene wat wij doen maar niet hadden moeten doen, maar ook om datgene wat wij niet deden en wel hadden moeten doen.

Verzoening met God en vergeving van zonden heeft  het kleinste kind al nodig. Ouders, leerkrachten ambtsdragers moeten hierin een helder geluid geven. Van verzoening met God en vergeving van zonden wordt in dit leven niemand, zelfs als wij oud zijn geworden en tot dusver telkens Gods roep-stem terug te keren naar Hem naast ons neerlegden.

Christus Zelf houdt Zijn kerk in stand. Als wij een christen zijn, is het niet onbelangrijk op welke wijze wij dat zijn. Wie echt een christen is, geloof niet alleen voor zichzelf dat er geen behoud is buiten Christus en dat wie Christus werkelijk toebehoort, Zijn geboden van harte gehoorzaamt, hij belijdt dit ook naar anderen toe. Ook degenen die er niet mee  rekenen of die het zelfs helemaal niet geloven worden, moeten namelijk eenmaal bij Zijn wederkomst voor de rechterstoel van de Heere Jezus Christus verantwoording afleggen.

Laten kerken en christenen hierin een helder geluid geven. Het is verdrietig als door een onhelder geluid of door te zwijgen meewerken aan het verval van de kerk van de Heere. Dat zijn we wel een christen maar geen ware christen. De Heere is niet van ons afhankelijk maar wil ons wil gebruiken.

Laten wij om wijsheid en vrijmoedigheid vragen het evangelie te belijden en uit te dragen. De inhoud daarvan is niet: ‘God aanvaardt ons zoals we zijn.’ Ik besluit met twee samenvattingen van de Bijbelse boodschap die in de Bijbel zelf te vinden zijn en wij anderen moeten en mogen doorgeven:

Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iedereen  die in Hem gelooft, niet verloren gaat erve, maar het eeuwige leven heeft. (Joh. 3:16)

en

Want indien wij, vijanden zijnde, met God verzoend zijn door den dood Zijns Zoons, veel meer zullen wij, verzoend zijnde, behouden worden door Zijn leven. (Rom. 5:10)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s