In zijn boek The Old Evangelicalism: Old Truth for a New Awakening geeft Iain H. Murray de stichter van de uitgeverij The Banner aan wat wij van predikers en theologen uit het verleden voor het heden kunnen leren van Maarten Luther in de zestiende eeuw tot David Martyn Lloyd-Jones in de twintigste eeuw. Een van de hoofdstukken draagt als titel ‘The Cross: The Pulpit of God’s Love’. Het is ook apart als brochure uitgegeven.

Met verwijzing naar Calvijn, Owen, Spurgeon en meerdere Schotse predikers onder wie John Duncan, laat hij zien dat de wetenschap dat Christus stierf voor al degenen die de Vader hem gaf, niet in mindering mag worden gebracht op het feit dat allen die het Evangelie horen mogen worden opgeroepen tot geloof en bekering. In het Evangelie openbaart God Zijn liefde tot verloren zondaren. Dat Evangelie moet gebracht worden in de overtuiging dat het de bedoeling is dat allen die het horen als schuldig zondaar leren zien op Christus, die de volkomen Zaligmaker is. Een prediking waarin die passie ontbreekt schiet tekort.

Het verblijdt mij zeer dat uitgeverij Lucasboeken bereid bleek een Nederlandse vertaling uit te brengen. Zelf schreef ik daarin naast het woord vooraf ook een levensschets van Iain Murray (1931-heden) waarin ik zijn betekenis en invloed belicht. In deze bijdrage op mijn weblog geef ik het woord vooraf weer. Dat volgt nu.

Woord vooraf

De naam van Iain Murray kwam ik voor het eerst tegen in The Banner of Truth, een blad waarop ik mij al direct aan het begin van mijn studie theologie op heb geabonneerd. Ik leerde met name van de kerkhistorische bijdragen van Murray. Toen ik als jong predikant in 1985 voor het eerst de Banner of Truth conferentie in Leicester bezocht leerde ik Murray persoonlijk kennen. In de loop van de jaren heb ik op de Banner of Truth conferenties hem meerdere veelal kerkhistorische lezingen horen houden. Ik werd getroffen door de wijze waarop hij de kerkgeschiedenis kon actuali­se­ren en de passie waarmee hij dan de kernen van de Bijbelse boodschap vertolkte.

Ook dit boekje dat u in handen krijgt, heeft een historische insteek. Aan de hand van citaten van theologen uit het verleden laat Murray zien dat het feit dat Christus alleen voor al de Zijnen heeft voldaan, niets mag afdoen van de boodschap dat God in het kruis van Christus met Zijn liefde tot verloren zondaren komt opdat zij door Zijn Zoon tot Hem leren naderen.

Het is niet zo dat wij deze boodschap van Gods liefde alleen kunnen verkondigen als Christus voor alle mensen is gestorven, maar het is evenmin zo dat wij deze boodschap niet kunnen verkondigen, omdat Gods genade een particulier en persoonlijk karakter draagt. Het feit dat Christus voor Zijn schapen stierf en niemand hen uit Zijn hand kan rukken, werpt geen schaduw over het Evangelie maar laat zien hoe diep het Evangelie is. Als Christus voor ons gestorven is, kan niets ons van Zijn liefde scheiden.

De wetenschap dat de effectiviteit van de dood van Christus alleen de uitverkorenen geldt, mag niets afdoen van de prediking van het evangelie tot allen die het horen. Aan allen mag verkondigd worden dat God het behoud van zondaren zoekt. Helaas is dit element wel eens uit reactie op het arminianisme onderbelicht gebleven.

Naast de theologen die Murray hier citeert, kan dan ook nog op Thomas Boston en Ralph en Ebenezer Erskine worden gewezen. Zij leerden dat niet een weldaad van Christus aan hen die nog buiten staan kan en mag worden aangeboden, namelijk: ‘Christus is voor u gestorven’ maar dat Christus Zelf in Wie alle weldaden die Hij voor de Zijnen verwierf te vinden zijn, aan allen mag worden aangeboden. Dit aanbod of deze uitnodiging geeft het recht tot Christus te komen.

We moeten ook altijd het onderscheid in de gaten houden tussen de grond en de bron van het geloof. De grond van het geloof wordt gevormd door Christus Zelf Die ons in de beloften van het Evangelie wordt verkondigd en aangeboden. De bron van het geloof is de vernieuwende en wederbarende werking van Gods Geest. Gods Geest maakt ons gewillig en stelt ons in staat om de toevlucht te nemen tot Christus.

In het kruis van Christus zien we zowel Gods heiligheid als Gods liefde. God kon de zonde niet ongestraft laten. Hij strafte ze aan Zijn Zoon, opdat er voor verloren zondaren zaligheid zou zijn; opdat zij vrede met Hem zouden krijgen door het bloed van Zijn Zoon; en opdat zij tot Zijn eer zouden gaan leven, gedrongen door Zijn liefde, geopenbaard in het kruis van Christus en uitgestort in het hart door de Heilige Geest.

Murray citeert op de titelpagina van zijn boekje een uitspraak van de kerkvader Augustinus: ‘Het kruis was een preekstoel waarop Christus zijn liefde aan de wereld verkondigde.’ Zo mogen en moeten predikers van het Evangelie de boodschap van het kruis verkondigen. Dan behoort elke christen – ook al bekleed hij geen bijzonder ambt – een evangelist te zijn die anderen voor Christus zoekt te winnen en de boodschap waarmee dat gedaan wordt is dat God met Zijn liefde komt tot zondaren die dat niet hebben verdiend. Hij gaf Zijn Zoon niet omdat mensen daarom vroegen, maar omdat Hij zondaren wil zalig maken.

Een mens die zelf God in zijn ontfermende liefde en genade heeft leren kennen, gaat het behoud van zijn medemensen zoeken, en vertoont daarin het beeld van God Zelf. Het is mijn bede dat het lezen van dit boekje zo tot zegen mag zijn.

Iain H. Murray, vertaling dhr. J. Doorn. Het kruis, preekstoel van Gods liefde (Tholen: Lucasboeken, 2026), hardcover 95 pp., €12,95 (ISBN 978-9490165598)